ناديده گرفته و يا آن را فراموش كرده است زيرا او در صفحات پيش گفته بود كه عمر از روى اجتهاد و با رأى خويش « متعه » را حرام كرده و ياران پيامبر ( ص ) نيز در اين نظريه با وى موافقت نموده‌اند . « 1 » مؤلف : ما در پاسخ اين پندارهاى بىاساس مىگوييم : 1 - اما داستان منافات ازدواج موقت با موضوع عفت ، مبتنى بر اين است كه صاحب المنار چون خيال كرده است كه همسر موقت ، همسر شرعى نيست ، لذا آن را « سفاح » و زنا ناميده است ، در صورتى كه قبلا بىاساس بودن اين سخن را روشن كرديم و گفتيم كه ازدواج موقت نيز ازدواج شرعى است ، منتها پيمان ازدواج نيز مانند ديگر پيمان‌ها گاهى هميشگى مىشود و گاهى هم براى رفع نياز و مصونيت از ارتكاب به حرام به طور موقت منعقد مىگردد . 2 - از همين‌جا بىاساس بودن گفتار دوم صاحب المنار نيز روشن مىگردد كه مىگويد : ازدواج موقت با وجوب حفظ فروج از غير همسران منافات دارد زيرا وقتى روشن گرديد كه همسر موقت نيز مانند همسران دائمى است ، ديگر جايى براى اين ايراد باقى نمىماند . 3 - اما تعبير صاحب المنار از همسر موقت به زن اجاره‌اى و تشبيه كردن چنين زنى به توپى كه ( 1 ) - دست به دست مىگردد ، اگر اين اشكال و اعتراض صحيح باشد ، متوجه به اصل تشريع اين قانون خواهد بود كه در دوران خود رسول خدا ( ص ) بوده است و معنى ندارد كه چنين تشبيه و تقبيح به زمان معينى اختصاص داشته و عصر پيامبر ( ص ) كه به عقيده تمام مسلمانان قطعا از اين قانون استفاده مىگرديد ، مستثنا باشد ، چيزى كه زشت و قبيح است ، هميشه زشت و قبيح خواهد بود . جاى تعجب است كه صاحب المنار ادعا دارد كه در اين گفتارش جز بيان حقيقت هدفى ندارد و تحت تأثير تعصب مذهبى قرار نمىگيرد و تعصبى به كار نمىبرد ولى تعصب او را وادار مىكند ، حكمى را كه به صراحت قرآن و سنت و اجماع مسلمانان ثابت گرديده است ، مورد انتقاد قرار دهد . بايد اين نكته را نيز اضافه كنيم كه اگر به قول صاحب المنار منتقل شدن زنى از يك مرد به مرد ديگر قبيح و ممنوع باشد ، بايد انتقال يك زن از مردى به مرد ديگر به وسيله طلاق يا خريدوفروش كنيز هم قبيح و ممنوع شود ، در صورتى كه هيچ مسلمانى در اين دو مورد اشكال و ايرادى نداشته

--> ( 1 ) تفسير المنار / 13 - 16 .